خلوت برای حضوری عالی‌تر

معمولاً اولین تصویری که از عرفا و اولیای الهی در ذهن ما نقش می‌بندد، تصویر ایشان در کنج عزلت و خلوت عبادت و مناجات و ذکر است؛ اما همه این‌ها در مرتبه و مقامی دیگر، حیاتی دیگرباره به عارف و سالک راه می‌دهد و او را سرشار می‌کند از زندگی و عشق به بندگان و مظاهر حضرت حق در دنیا. علامه حسن‌زاده آملی جلوه تام و تمام چنین عرفان عاشقانه‌ای است. ایشان در طول حیات بابرکتشان، با شور و اشتیاقی سرشار و جدیتی مسئولانه، علاوه بر استمرار مصرّانه در کسب علوم و معارف مختلف، همواره ارتباط عمیق خود با مردم و زادگاه خود را حفظ نمودند. در کنار همه این‌ها، علاقه بی‌حدوحصر علامه به حضور در طبیعت و اشتیاق ایشان نسبت به شعر و زبان فارسی، نشان از روحی لطیف و باطراوت دارد. در این گفت‌وگو، با چنین نگاهی به سراغ استاد امینی‌نژاد رفتیم تا شخصیت علامه حسن‌زاده آملی را مورد توجه و تذکر قرار دهیم. توجه ویژه ایشان به حیثیات اجتماعی و سلوکی عرفان و فلسفه اسلامی، علاوه بر تحقیقات گسترده و تألیفات مختلف و تدریس دروس رسمی، امکان برگزاری یک گفت‌وگوی پربار و صمیمی درباره شخصیت علامه حسن‌زاده آملی را برای ما فراهم کرد. 🔻این گفت‌وگو در آبان ۱۴۰۰ به صورت اختصاصی در سیمافکر تولید و منتشر شده است.